Ai…mijn hoofd bonkt…nee ik heb niet te diep in het glaasje gekeken, ook heb ik geen griepje onder de leden (ff afkloppen) maar dat zorgstelsel geeft me een bonkende hoofdpijn. Het kabinet had beloofd dat niemand er op achteruit zou gaan toen ze met woeste plannen kwamen over het nieuwe zorgstelsel. Niemand zou in koopkracht achteruit gaan…nee dit was hèt hoor…het zorgprobleem zou stukken minder zorgelijk worden. Toen we in het najaar op http://www.toeslagen.nl het on-line formulier invulden zag het er nog redelijk zonnig voor ons uit. Geen stralende zonneschijn maar gewoon een doordewolkenpiepend zonnetje. Over het algemeen hadden Hubbie en ik er niet zoveel problemen mee als het de zorg maar verbeterde. Met de, door de belasting, ‘beloofde’ toeslag zouden we het wel redden. Onze zorgverzekeraar kwam met een soortgelijke verzekering als de afgelopen jaren alleen aangepast aan de zorgnormen van 2006. Alles was oke dachten we dus…dus niet! De tandarts stuurde een brief waarin stond dat de zorgverzekeraar die wij al een ruime tijd hebben niet voldoende dekt. Dus mocht dochterlief van bijna 14 aan het ‘beugelen’ gaan dan betalen we ons scheel aan de orthodontist. Dan maar op zoek naar een zorgverzekeraar met een goed samengesteld pakket zodat het moppie zorgeloos kan beugelen zonder haar ouders bankroet te maken met het mondijzer. Na zoek en denkwerk (met dank aan Hubbie want ik werd gek van al die cijfers en letters) vulden we een aanmeldingsformulier in en al snel was het geregeld. Dat dàchten we…natuurlijk moet je weer overal achteraan sjeezen. De vorige zorgverzekeraar was ‘vergeten’ mij uit te schrijven dus zaten we met een dubbele maandpremie. Bovendien stuurde de nieuwe zorgverzekeraar een rekening van 839 euro en die werd natuurlijk direct automatisch afgeschreven. Ik heb nog zo’n 360 euro tegoed van onze vorige zorgverzekeraar maar die maakt niet echt haast met het terugstorten. Nee natuurlijk niet, wat denken we wel zeg! Afgelopen weekend vertelde ik manlief nog hoe de ziekenfonds wat jaren geleden nog 20 gulden per maand kostte. En dat de huisarts nog op huisbezoek kwam als je aan de anale lekkage was. Nu als je je doodziek voelt moet je toch langs de dokterspost. En dan hebben we het niet eens over de weekenden. Mocht 1 van je kids in het weekend ziek worden heb je dikke pech. Blaft het schatje als een zeehond mag je eerst de dokter bellen die je dan een bandje laat horen waarop staat dat je naar de dokterspost moet bellen in Ede. Bel je naar dat nummer krijg je iemand aan de telefoon die vraagt wat het probleem is en of je naar de dokterspost kan komen. Nee dat kan niet zeg je dan want je hebt alleen een fiets en je kan nu eenmaal niet met een ziek kind op je bagagedrager 10 km. heen en 10 km. terug fietsen hè. “Is er niemand die je rijden kan?”: vraagt dan de persoon aan de telefoon. Hallo! Ik vraag om hulp van een dokter, ik heb toch geen taxicentrale aan de lijn? Het advies wat ik dan krijg laat me exploderen. “Geef haar maar een paracetamolletje en bel morgen/overmorgen de huisarts”. Voor dit hele *&^%$-geintje krijg je na een week een rekening van 18,50 euro. Voor wat!? Consultkosten staat erbij. Zijn ze helemaal besodelatafeld zeg :@. Op zulke momenten kan ik wel gillen, gillen dat ze niet goed bij hun hoofd zijn en dat ik ze met alle liefde van de wereld een paastak in hun * wil steken. Ook zal ik erna een rekening sturen van 21,50 euro Arbeidsloon dat ze kunnen declareren bij hun zorgverzekeraar die 5 weken wacht met restitutie. En dan hoop Ik dat ze net zulke kopzorgen krijgen als ik heb van dit belachelijke zorgstelsel waar Nederland nu aan onderhevig is. Er moet nu zo nodig een onderzoek plaatsvinden door een werkgroep die moet gaan uitzoeken hoeveel mensen er op achteruit zijn gegaan en hoeveel ze minder per maand te besteden hebben. Natuurlijk doet die werkgroep dat niet gratis en voor nix hè. Ze worden daar dik voor betaald…misschien wel uit het potje ‘zorg’. Mijn hoofd bonkt door het Nederlandse zorgstel…ik bel de dokter…krijg een bandje te horen…bel de dokterpost…en zeg:”Ik heb hoofdpijn door het Nederlandse zorgstelsel” krijg als antwoord:”Neem maar een paracetamolletje”. Ktjengggg kassa… 18,50… Arghhh! :@
Kopzorgen van het zorgstelsel.
04 dinsdag apr 2006
Posted in Krabbels
Sttt…zachtjes praten…niet zo hard bonken als je je voeten neerzet….waarom sla je zo met de deuren…zachtjes de wc doorspoelen hoor…kan die muziek niet zachter :@ strakjes is het wéér zover. Heel zachtjes tik ik dit stukje, niet te hard want dan gaat de buurmanvan4hoog weer zeuren, en neem van mij aan, dat is het laatste wat je wilt. Een aantal maanden geleden kwamen wij hier wonen. Kosten nog moeite gespaard het ei-geel geschilderde flatje op te leuken tot een modern stulpje. En dan denk je; Hèhè…ff lekker bijkomen van het verhuisdrama…kopje koffie, lekker muziekje erbij (door Hubbie aan elkaar gefröbeld) op en top woongenot. Dus NOT! In de lift kwam ik de buurman tegen en hij gaf me een slap handje. “Hoi ik ben de buurman van beneden en wil het even met je hebben over het geloop in huis, de muziek, jullie surroundsysteem, de slaande deuren en nog wat kleine dingetjes”. Ik dacht zo van:”Uhm oke, kom maar op”. Hij vertelde dat hij ons in huis kon horen lopen ’s morgens vroeg. Nou ja zeg, wij moeten werken, kan ik ’t helpen dat jij nog op je luie nest ligt :S Ik raakte al lichtelijk geirriteerd. Ook wist hij te vertellen dat als wij van huis zijn dochterlief 15x hetzelfde liedje luistert en dat het zo hard stond dat hij het horen kon. Mijn 1e gedachte was; 15x maar? Man wat zeur je, wij horen het de hele dag door op repeat totdat we gillen…Nu is het genoeg! Uit dat ding en snel! Als we de wc doorspoelen gaat bij hem de vaatwasserafvoer ‘bubbelen’ zei hij met een ernstig gezicht. Duh! Jij HEBT tenminste een vaatwasser, ik niet. Vanlieverlee was ik niet meer lichtelijk geirriteerd maar had de benedenbuurmanvan4hoog mij mateloos geirriteerd en wilde ik die onschuldige grimas van zijn smoelwerk rammen met mijn handtasje (en iedereen die mij kent weet hoe loeizwaar mijn handtasje is;) Eenmaal thuisgekomen draaide ik de voordeur open en gooide het met een grote zwaai dicht. Boem! Liep de keuken in, trok mijn laarzen uit *bonsbons* en liep naar de woonkamer *dreundreundreun* naar de tv die ik bijna op z’n allerrrrhardst zette en zong luidkeels mee terwijl ik de balkondeur openzette (oke, het was vreselijk koud maar so what! hij moet en zal me horen) Toen Hubbie thuiskwam vertelde ik met briesende neusgaten het hele verhaal over de lastige benedenbuurman. Hij haalde zijn schouders op en zei:” Ach joh, laat ‘em”. Misschien is dat wel de beste optie. De zeurende lastige benedenbuurman uit zijn nek laten kletsen en mijn schouders ophalen als hij weer eens wat te zeuren heeft. Maar heel diep van binnen zou ik hem recht willen aankijken en zeggen:”Weet je, je zeurt als een chagerijnige huisvrouw die last heeft van een overdwarszittende tampon…dus Shut Up! Maar zo ben ik niet, je weet toch, ben superschatje eerste klas (A) Ik maak gewoon een foto, zet hem op een gay-website met eronder zijn naam en adres met bijpassende tekst: Gezocht grote neger met voorliefde voor kleine dikke blanke man die neemt en ontvangt. Hihihihi 😛
Is het proberen waard.. 
Ik kon het niet laten. Deze kreeg ik via m’n collega en dacht hem even online te knallen. 
















































